سی دی آموزشی : آکادمی - ورزش

جناب آقای مهندس دژاکام
http://lamerdpnu.ac.ir/fa/images/daneshjo.jpg

آکادمی یک شعبه ویژه است و  برای تشکیل  لژیون جدید باید با هماهنگی من باشد و در آینده نزدیک، لژیونهای آکادمی را کمتر میکنم تا خلوت تر شود و امتحانات را سریعتر می گیریم و راهنماهای زیادی به ما خواهند پیوست. از فروردین سال آینده هر راهنما فقط حق دارد در یک شعبه فعالیت کند و نمی تواند در دو شعبه لژیون داشته باشد، زیرا ما تلاش میکنیم که کانون خانواده سر پا نگهداریم. اگر یک فرد بخواهد تمام وقت خود را در طول هفته در کنگره باشد، کی وقت دارد به خانوده بپردازد؟! به عنوان مثال شعبه جدیدی در اصفهان راه اندازی شد و پیشنهاد دادند که شعبه جدید روزهای فرد فعالیت کند، اما من موافقت نکردم. چون آنوقت شاید خیلی ها علاقه داشتند که در طول هفته به دو شعبه سر بزنند و این از نظر من درست نبود . چون در طول روز که افراد سر کار هستند و بعد از آن هم که به کنگره می آیند، پس تکلیف خانواده چیست؟ (ما به کنگره می آییم که وضعیت خانواده را درست کنیم ) نه با آمدن به کنگره خانواده را از بین ببریم . 
کنگره قسمتی از زندگی شماست، ولی همه زندگی شما نیست .
بخاطر همین هم دوره مرزبانی را یک سال و دوره ای کرده ایم تا بعد از یک سال بتوانند به دنبال کار خودشان بروند و به مسائل دیگرشان برسند و باید بین کنگره و کار و زندگی خود تعادل ایجاد کنیم . 
طرح لژیون مالی را اجرا خواهیم کرد تا شعبه ها خود کفا شوند و لژیون مالی در شرف انجام است .باید شاگردان را تشویق کنیم تا در این لژیون شرکت کنند نه جلوی کمک آنها را بگیریم و من معتقد هستم وقتی در مسیر مستقیم حرکت کنیم به هر چه هدف باشد و بخواهیم می رسیم . 
خدا را شکر! الان کنگره وضعیت خوبی دارد و من فکر میکنم که به آرزویی که داشته ام و آن ایجاد یک آکادمی جهانی است خواهم رسید .فکر میکنم هیچ ان جی او دیگری مثل کنگره که به هیچ جا وابستگی ندارد موفقیت و پیشرفت ما را ندارد . چون ما فقط به خود اعضا متکی هستیم و هیچ گونه کمکی نه در داخل کشور و نه در خارج از کشور را قبول نکرده ایم . ولی باید جلوی هزینه های اضافی را بگیریم و صرفه جویی کنیم . 
کنگره 60 مال من نیست و هر چه مربوط به کنگره است وقف میباشد. یعنی مثل اموال مسجد است و متعلق به کسی نیست و مال عموم مردم است و بدلیل مشکلات قبل که کرایه نشین بودیم و خیلی سختی کشیدیم الان تصمیم گرفتیم لژیون مالی تشکیل دهیم که شرط ورود به آن داشتن پول و ورودی آن 5 میلیون تومان است . تا برای افرادی که پول دارند و نمی توانند خدمتهای دیگر را انجام دهند،این فرصت ایجاد بشود تا بتوانند خدمت کنند . 
انسانها بدنیا آمده اند تا فعال باشند و هر فرد میتواند بین 4تا 6 هزار قدم در روز راه برود ولی ما اصلا راه نمی رویم و همین مسئله ی کم تحرکی مشکلات زیادی از جمله چاقی و فشار خون و چربی و .... را برای ما به ارمغان آورده است. پس اگر میخواهیم در سن 50تا 60سالگی هر روز بدنبال دکتر و آزمایشگاه نباشیم باید فعالیت بدنی و ورزش منظم انجام دهیم . وقتی ورزش میکنیم مواد شبه افیونی مثل : دینورفین ، اندروفین ، سروتنین و دوپامین تولید میشود که به شادابی و نشاط و سلامتی ما کمک میکند و همیشه سر حال و بشاش هستیم . 
بدن ما، ماشین ماست و باید به آن برسیم و شهر وجودی ما است. ما اگر در خانه مثلا لوله آب و یا لوله بخاری و ... مشکل داشته باشد فوری بدنبال رفع عیب آنها میرویم، اما به بدن که خانه اصلی ما است توجه نمی کنیم. چرا؟! پس حتما باید ورزش کنیم و اگر هیچ ورزشی نمی کنیم ،باید پیاده روی کنیم،البته بصورت منظم و علمی . 
اما موضوع دوم ایجاد یک آکادمی اعتیاد و علوم انسانی است که آرزوی من بوده است. انشاالله تحقق میابد . ما ازجمله کشورهای با فرهنگ و تمدن و سابقه کهن هستیم که در این موضوع شکی نیست . شاید در زمانی بعضی از کشورها بصورت بدوی زندگی میکردند ولی در کشور ما دانشگاه بود و از تمام جهان برای کسب علم به کشور ما می آمدند . از نظر هنر و نیروی نظامی قدرتمند بودیم و از نظر مهر و محبت قوی بودیم . گذشتگان ما میراث قوی و کهنی برای ما به ارث گذاشتند . اما بدلیل گذشت زمان و تنبلی ما و نبود بزرگان و هر دلیل دیگر این قضیه فروکش کرد و ما از بالای جدول به پایین جدول رسیدیم . 
بطوریکه از 10 شاعر بزرگ جهان 4نفر ایرانی هستند. مانند :مولانا (بزرگترین متفکر جهان که یک سال بنام او از طرف یونسکو اختصاص یافت )و حافظ و خیام و فردوسی. بعد از آن ایام و دوران، ما تحلیل رفتیم. دیگر مثل آن دوران کاشف نداریم .این مسئله باعث شد که اعتماد به نفس ما پایین رود و قدرت ما گرفته شده و الان اگر بگویند فلان شخصیت خارجی چیزی را درست کرده، ما میگوییم آن چیز خوب است. فقط کافی است اسم او خارجی باشد، مثل جک و یا بیل ویا پسوند فافیلش خوف یا چوف باشد. به دانشمندان و خردمندان خودمان باور نداریم . این موضوع بی اعتمادی است و خیلی چیزها را از بین برده. ما بهترین طب سنتی در دنیا را داشتیم . تا چند قرن پیش ، کتابهای ابن سینا در تمام اروپا تدریس میشد ،ولی حالا به طب سنتی اعتمادی نیست . 
انسان از کسی چیزی یاد میگیرد که خود آن کس، آن چیز را داشته باشد. در اروپا کانون خانواده مثل کشور ما وجود ندارد .آیا میشود ما از آنها دراین خصوص الگو برداری کنیم ؟! در کشور ما فرزندمان 60 ساله  هم که بشود با خانواده ارتباط دارد و به بزرگترها علاقه و احترام میگذارد و در غرب بعد از 18 سال فرزندان مستقل زندگی میکنند . البته مسائل آنجا در فرهنگ آنها شاید ارزش باشد، ولی در فرهنگ ما مسائل خودمان ارزشمند است . اما در آمریکا خانواده مستحکم تر است زیرا آمریکا از تمام ملتهای جهان جمع شده اند . 
پس ما نمی توانیم مسائلی که در اروپا هست را در کشور خودمان کاربردی کنیم . بنا براین علم هرکشوری خوب است ولی ما باید آن چیزی که بدرد ما میخورد جدا کنیم و مورد استفاده قرار دهیم . مثلا امروزه در کشور ما زنها کار میکنند .اگر نیاز داشته باشند،ما مخالف کارکردن زنان نیستیم . این در فرهنگ ما نبوده است . آیا میدانید چرا در اروپا زنها کار میکردند؟ بدلیل اینکه آنجا برای امرار معاش خود مجبور به کار کردن بودند. در آنجا اگر یک پسر با دوست دخترش به رستوران برود، هرکدام پول خوراک خود را پرداخت میکند .مثل ما برای صرف نهار یا شام به کسی تعارف نمیکنند. شاید خیلی مختصر ارتباطی باشد، ولی نه مثل فرهنگ ما. یا آنها وقتی میوه میخرند، یک دانه میخرند. ولی آیا وقتی شما میروید میوه بخرید کمتر از 2یا 3 کیلو میخرید؟ آیا میدانید چرا ؟ چون در آنجا مثل مملکت ما وفور نعمت نیست و فراوانی همه چیز عادی نیست و به همین دلیل زنها کارمیکنند، چون مجبورند مخارج خود را خود بدست بیاورند . آنجا هر کس برای خودش کار میکند ولی در کشور ما یک نفر ممکن است برای 5 یا 10 و شاید 50 نفر کار کند و آنها خرج می کنند . البته این فرهنگ ما شاید در کشور ما ارزش باشد .در فرهنگ ما زن درخانه مدیریت منزل را به عهده دارد و مرد مسئول اقتصاد خانواده است . شما تصور کنید زن و مرد جوانی ازدواج کرده اند و هرکدام هر روز با زنگ ساعت بیدار میشوند و سر کار میروند و عصر یا شب خسته بر میگردند . آنها کی فرصت میکنند به خودشان و به فرزندانشان برسند؟! این موضوع در کشور ما که خانواده یک کانون مستحکم و اساسی است جایی ندارد و این الگوی غرب است و بدرد ما نمی خورد . 
ما باید به دانشمندان و اندیشمندان جوان خود باور داشته باشیم و دانشمندان ما در خیلی مسائل بهترین اند . مثلا پل سازی ،الان ظرف مدت کوتاهی عظیم ترین پلها و تونلها بدست ما ساخته میشود. آیا میدانید پل سید خندان که قبل از انقلاب ساخته شده، چقدر طول کشید تا ساخته شود ؟ شاید 5 تا 6 سال.ولی امروز ظرف مدت کوتاهی و به تعداد زیاد بهترین پلها را می سازیم. فرزندان ما بهترین استعدادها را دارند و در تمام دنیا در تمام امور مشارکت فعال دارند. مثل ناسا و پزشکی و .... 
در کشور ما به علوم ریاضی و فیزیک و .... پرداخته شده ولی به علوم انسانی خیلی توجه نشده. با تولید همین شربت تریاک ،چه مخالفت هایی که نشد . اما من اعتقاد دارم باید در کشور تریاک بکاریم. زیرا آنقدر در مصارف پزشکی کاربرد دارد که سالانه ما تمام تریاک مصرف در پزشکی را از هندوستان و.... وارد میکنیم ویا چقدر از طریق قاچال پول و طلای ما به افغانستان میرود . آیا میدانید چه کشوری بیشترین تولید تریاک را دارد ؟ بیشترین تولید را اول استرالیا و بعد اسپانیا و ترکیه دارند . شاید شما فکر میکردید افغانها هستند. 
 آرزوی من ساخت آکادمی یا دانشگاه آزادی در زمینی به مساحت 30 تا 40 هکتار است که به امید خداوند شدنی است. در این آکادمی باید زبان بین المللی باشد تا از تمام جهان ،افرادی برای دریافت و کسب علوم مربوط به انسان و مواد مخدر جذب شوند . اثر مواد(مربوط به علم شیمی ) بر روی انسان (مربوط به علم طب ) یا نوروترانسمیترها ،ریشه ای بررسی گردد . و از طرفی روی زیست شناسی و فلسفه و شناخت انسان کار کنیم .خودمانروی خودمان آزمایش  بکنیم تا به یقین به آن علوم دست پیداکنیم که دور از انتظارنیست . 
خوشبختانه الان پزشکان زیادی با کنگره همکاری میکنند و لژیون پزشکی، جمعه ها برگزار میشود و سی دی های ما را گوش میکنند و با کنگره و فرهنگ آن آشنا میشوند و این شرایط مهیا است که به این مهم برسیم .
کنگره 60 مثل یک مدرسه است و الان طوری شده که بچه های تازه وارد بعد از دو هفته در آنها تغییرات اساسی نمایان است . برای همین میگوییم (قبل از اینکه ساختمانها کامل شوند انسانها کامل میشوند )و قرارنیست همه بچه های قدیم به کنگره بیایند چون اگر همه بیایند جای خودمان نیست و اگر دیدید کسی ماهی یک بار به کنگره می آید نگویید باید همیشه بیاید . هیچ کس به کنگره دینی ندارد و باید بدنبال زندگی و مسائل دیگرشان بروند اما بعضی ها می مانند و می درخشند . 
والسلام

موفق باشید

به امید تاسیس آکادمی جهانی توسط مهندس حسین دژاکام   

برداشت از:مسافر کورش   

منبع:نمايندگي شعبه اصفهان  

وبلژيون آقاي كوروش